#Zjednoczone_Emiraty_Arabskie &#8211; HankaSaqib

O wolontariacie w obozie dla uchodźców w Jordanii opowiada Natalia Kaszuba

O podróżach i o tym że życie jest szukaniem

„Biała z ciapatym, ja pier****!” – tak przywitano nas w Warszawie

Malaria jest jak żywioł, podchodźmy do niej z pokorą!

Nasze życie w Arabii Saudyjskiej było interesujące, przyjemne i bezpieczne!

Wywiad z Sadeemką, Ślązaczką, która przeszła na islam

Yovo i Brownie. Czy jesteśmy multi-kulti? (wpis gościnny dla portalu Polki na Obczyźnie)

Ja, żona innowiercy (wpis gościnny dla portalu Polki na Obczyźnie)

Zrób Celtę i zwiedzaj świat!

[mc4wp_form id=”497″]

Dubaj. Gdzie skosztować autentycznej indyjskiej i pakistańskiej kuchni?

Hanka Saqib — Fri, 04 Jan 2019 08:55:46 +0000

W jednym z naszych poprzednich tekstów („Osiem najczęściej zadawanych pytań na temat Dubaju.”) pisaliśmy, że zaledwie 15% z blisko trzymilionowej populacji Dubaju stanowią Emiratczycy. Wśród mieszkających tu obcokrajowców prym wiodą Hindusi (51%), a na drugim miejscu są Pakistańczycy (17%).

Nic dziwnego, że podczas naszego dwuletniego pobytu w Dubaju, Saqib sporadycznie używał angielskiego. Zazwyczaj z łatwością dogadywał się we własnych językach: urdu i pendżabi. Urdu oprócz alfabetu, prawie niczym nie różni się od używanego w Indiach hindi. Drugim powodem, dla którego Saqib świetnie czuł się w Dubaju było wyśmienite indyjskie i pakistańskie jedzenie dostępne niemal na każdym kroku. Nieraz Saqib z zachwytem wykrzykiwał: „Smakuje jak u mamy!” albo „Jakbym jadł w Lahaur!” – miasto prez wielu uważane za kulinarną stolicą Pakistanu.

Zaczęłam pisać ten tekst, aby zarekomendować kilka restauracji. Tymczasem zupełnie niepostrzeżenie zrobił się z niego mini przewodnik po potrawach z Indii i Pakistanu. Być może właśnie sobie pomyśleliście:

Czym różni się kuchnia indyjska od pakistańskiej?

Na pierwszy rzut oka niczym. Potrawy przygotowywane są według podobnych przepisów, przy użyciu tych samych przypraw. Wedle Saqiba podstawowa różnica polega na tym, że kuchnia pakistańska obfituje w dania mięsne, a indyjska specjalizuje się w wegetariańskich. Leżący na terenie Indii i Pakistanu Pendżab (którego stolicą jest wspomniane wyżej Lahaur) słynie z przepysznej kuchni, przede wszystkim potraw z grilla oraz glinianego pieca tandoor.

Podczas wielomiesięcznej podróży po Indiach zatrzymałam się na kilka dni w leżącej na terenie Pendżabu Shimli. W restauracji prowadzanej przez Sihków jadałam pysznego kurczaka tandoori. Myślę, że prawdopodobnie większy sens miałoby podzielenie kuchni indyjsko-pakistańskiej wedle regionów geograficznych niż mapy politycznej. Jeśli wybieracie się do Pakistanu, może zainteresuje Was nasz tekst Pakistan. Informacje praktyczne.

Lal Qila (Czerwony Fort) – bufet nie do przejedzenia

Nazwa i wystrój restauracji nawiązują do czasów islamskiego królestwa Wielkich Mogołów, którzy od XVI do XIX wieku panowali na terenach należących obecnie do Północnych Indii i Pakistanu. Czerwony Fort jest doskonałym miejscem, aby rozpocząć przygodę z pakistańską kuchnią. Choć dostępne są także dania z karty, Lal Qila słynie ze wyśmienitych bufetów, mniejszy w porze lunchu (55 AED, w weekend 65 AED) i większy wieczorem (85 AED, 89 AED w weekendy).

Jeśli lubicie mięso i ryby z grilla będziecie pod wrażeniem. Do dziś pamiętam niepowtarzalny smak „Zielonej Ryby”, która zawdzięcza swój oryginalny kolor marynacie z ziół i przypraw. Nie jem mięsa, więc zapytałam Saqiba, aby doradził, których dań z grilla powinniście skosztować. Zdumiony odpowiedział: „Jak to których? Wszystkich!”.

Znajdziecie tu też wiele przysmaków wegetariańskich: aloo tikki (małe pikantne placki ziemniaczane), palak paneer (kawałki białego sera (paneer) w kremowym sosie szpinakowym (palak)), kilka rodzajów curry z warzyw lub soczewicy oraz duży wybór sałatek. Zwłaszcza polecamy sarson ka saag, curry z kapusty sitowatej z dodatkiem imbiru, czosnku i pikantnych przypraw. Mimo że saag na pierwszy rzut oka przypomina szpinak, ma zupełnie inny charakterystyczny smak. Saag to rzadko spotykany rarytas, bo jego przygotowanie jest bardzo pracochłonne. Zazwyczaj jada się go z makai ki roti (chlebem z mąki kukurydzianej). Poproście kelnera, żeby w bufetowym gąszczu wskazał Wam saag i makai ki roti.

W wersji wegetariańskiej i mięsnej znajdziecie: samosy (trójkątne pierożki smażone w głębokim oleju) i biryani (warstwy ryżu i mięsa (albo warzyw) zapiekane w glinianym garnku.

Jeśli lubicie azjatyckie chleby, jest ich tu tyle, że po skosztowaniu wszystkich, może Wam nie starczyć miejsca na nic innego. Znajdziecie tu nie tylko pieczone w tandoorze naany i chleby kulcha, ale także roti, czapati, parathy oraz wspomniany wyżej makai ki roti, a nawet południowoindyjskie papady, które najlepiej smakują z sosami (chutney), na przykład ze świeżej mięty lub tamaryszku. Papady jada się na przystawkę, pozostałe chleby jako dodatek do dań głównych.

Indyjsko- pakistańskie desery Europejczykom często wydają się za słodkie. Warto się jednak skusić na robiony z ryżu i mleka shahi kheer oraz tradycyjne lody kulfi. Tylko w weekendy przygowuje się tu kulfi falooda, czyli lody z rozmaitymi dodatkami.

Jeśli wybieracie się w weekend, zarezerwujcie stolik, bo będzie tłoczno. Numer telefonu i adres tutaj. Jeśli mielibyście odwiedzić tylko jedną restaurację z naszej listy, to powinna to być właśnie ta. Cena bufetu nie należy do najniższych, ale jedzenie jest jej warte.

Paratha King – pysznie i zdrowo

W Indiach i Pakistanie paratha jest popularna niczym pizza we Włoszech, tak reklamuje się wegetariański bar Paratha King na swojej stronie. Paratha to placek nadziewany warzywami albo białym serem paneer. Jada się go na śniadanie albo lunch. W Paratha King macie do wyboru placki z ponad 100 nadzieniami! Parathy przygotowuje się z mąki pełnoziarnistej, a potem smaży na odrobinie klarowanego masła (ghee). Niestety w wielu innych restauracjach zdarza się, że parathy ociekają klarownym masłem, żeby spełnić oczekiwania klientów z Indii i Pakistanu. Tutaj masła jest w sam raz, jest to jeden z powodów, dla którego tak często tu jadaliśmy.

Może jesteśmy konserwatywni, ale naszym ulubionym nadzieniem pozostaje tradycyjne aloo methi czyli pikantne ziemniaki ze świeżymi liśćmi kozieradki pospolitej . Paratha kosztuje od 13 – 15 AED w cenie są dodatki: jogurt, curry z cieciorki i miętowy sos (pudina chutney). Jeśli lubicie chaj malasla (słodką herbatę z mlekiem i przyprawami), to powinniście wiedzieć, że jest ona uważana za doskonały dodatek do parathy.

Jadaliśmy w Paratha King w Internet City, ponieważ Saqib pracował w budynku obok, ale ostatnio restauracja ta szybko się rozrasta i jest już w innych dzielnicach Dubaju (Al Karama, Bur Dubai i Al Nahda), adresy znajdziecie tutaj.

Zafran Indian Bistro – biryani z Mariną w tle

Zafran to restauracja z wyższej półki z pyszną indyjską kuchnią. Doskonała na romantyczną kolację, z tarasu rozciąga się przepiękny widok na dubajską Marinę. Dania przygotowywane są tu z myślą o międzynarodowej klienteli. Menu możecie przejrzeć tutaj.

Restauracja znajduje się w Marina Mall. Łatwy dojazd komunikacją miejską, a dla zmotoryzowanych darmowy parking w galerii handlowej.

Ravi Restaurant – pakistańskie potrawy z grilla

Najstarsza pakistańska restauracja w Dubaju oferująca autentyczne jedzenie w bardzo przystępnych cenach. Możliwe, że natkniecie się tu na głodnych wrażeń backpackerów, bo jadłodajnię tę reklamuje przewodnik Lonely Planet.

Saqib lubił się tutaj spotykać ze swoimi pakistańskimi kolegami, dla mnie jedzenie jest za tłuste, ale w końcu jest to jedna z cech pakistańskiej i indyjskiej kuchni. Im tańsze i bardziej lokalne miejsce, tym więcej oleju w curry.

Restauracja, jak na Pakistańczyków przystało, specjalizuje się w daniach mięsnych z grilla. Warto pamiętać, że choć po angielsku słowo „mutton” znaczy baraninę, w Indiach i Pakistanie używane jest zamiennie i może tyczyć się również koźliny. Wegetarianie nie będą mieli tutaj dużego wyboru, ale zawsze warto spróbować dal tarka (curry z grochu).

Ravi mieści się się przy rondzie Satwa, więcej informacji tutaj.

Kulcha King – nadziewany chleb z tandura

Kulcha to kolejny rodzaj nadziewanego placka. Od parathy różni się ciastem (biała mąka i drożdże) oraz tym, że piecze się go w tandurze. Kulchę można zamówić z nadzieniem wegetariańskim lub mięsnym. Ceny w zależności od nadzienia od 17 do 29 AED.

Oprócz kulchy chętnie przychodziliśmy tutaj na thali (wegetariańskie 39 AED, z mięsem 46 AED). Thali dosłownie znaczy talerz, a w rzeczywistości jest to taca z kilkoma rodzajami curry, ryżem, roti albo naanem, sosami oraz deserem. Serwowano tu też wyśmienity sarson ka saag.

Restaurację Kulcha King znajdziecie w kilku dzielnicach Dubaju. My najczęściej chodziliśmy do tej w JLT (Jumeirah Lakes Towers), gdyż znajdowała się w naszym sąsiedztwie. Poza tym odpowiadała nam tu atmosfera i wystrój, można tu siedzieć na podłodze.

Kulcha King o bardziej lokalnym klimacie, gdzie biała kobieca twarz może wzbudzać zainteresowanie, znajdziecie w Bur Dubai i Deira. Menu może się nieco różnić w zależności od restauracji.

Hot n Spicy – tradycyjne pakistańskie śniadanie

W weekendy (piątki i soboty) Pakistańczycy i Hindusi przychodzą tu na tradycyjne śniadanie halwa puri (20AED). Składa się ono z puri (smażonego w głębokim tłuszczu chleba, chanay (curry z cieciorki) i curry z ziemniaków oraz halwy (deser z semoliny).

Naturalnie w Hot n Spicy serwuje się też mnóstwo innych potraw i to w bardzo przystępnych cenach. Restauracja znajduje się w Al Barshy, więcej tutaj.

Restauracje polecone przez Czytelników:

Saravana Bhavan (restauracja wegetariańska, kuchnia z południa Indii, przystępne ceny, Al Karama)

Calicut Paragon (pyszny Butter Chicken , Al Karama), Gazebo

Sarhad Darbar, Pak Al Safa Restaurant,

Al Tazj Bakery (malutka piekarenka, roti i naany prosto z pieca, adres 62B St, Uptown Mirdif)

Smacznego!

Kilka naszych tekstów:

Pakistan. Informacje praktyczne

5 miejsc w Dubaju, do których zabieraliśmy odwiedzających nas gości

Osiem najczęściej zadawanych pytań na temat Dubaju.

Nasze życie w Arabii Saudyjskiej było interesujące, przyjemne i bezpieczne

Wywiad z Sadeemką, Ślązaczką, która przeszła na islam

Afryka. Jak pomagać z głową i nie dać się naciągnąć?

Zrób Celtę i zwiedzaj świat!

Malaria jest jak żywioł, podchodźmy do niej z pokorą!

Turkish Airlines. Darmowy hotel przy długich przesiadkach – w praktyce

Ile wydaliśmy na sześciotygodniową podróż po Malezji i Birmie?

Benin, vodoun i wirujące Zangbeto

Kwiatek w Beninie. O Polce wspierającej edukację dzieci w Afryce

Ganvie – wioska rybacka na jeziorze w Beninie

Siedem powodów, żeby pozbyć się kompleksu non-native speakera

Życie w krainie voodoo (Polki na Obczyźnie)

Ramadan w Arabii Saudyjskiej, czyli dlaczego post skutkuje przybieraniem na wadze

O podróżach i o tym że życie jest szukaniem

[mc4wp_form id=”497″]

5 miejsc w Dubaju, do których zabieraliśmy odwiedzających nas gości

Hanka Saqib — Fri, 26 Oct 2018 15:00:00 +0000

W Dubaju mieszkaliśmy ponad dwa lata, w tym czasie odwiedziło nas dużo gości: rodzina, znajomi oraz podróżnicy poznani w ramach Couchsurfingu. W tym tekście podpowiadamy, jak zobaczyć najpopularniejsze dubajskie atrakcje z nieco bardziej ekspackiej perspektywy. No i co najważniejsze – tak, żeby uniknąć tłumów i kolejek.

1. Balkon kawiarni Joe’s, żeby wygodnie obejrzeć fontanny

Do Joe’s zwabiła nas lokalizacja zapewniająca, jak twierdzą niektórzy, jeden z najlepszych widoków na Tańczące Fontanny. Jak widać na załączonej mapce Dubai Mall (tutaj), Joe’s znajduje się na pierwszym piętrze i zapewnia wspaniały widok na fontanny ponad głowami tłoczących się na dole tłumów.

Ceny w kawiarni nie należą do najtańszych, więc jeśli Wasz budżet jest ograniczony, najlepiej zamówcie kawę. Na cappuccino wydacie 25 AED, a na moje ulubione Affogato (espresso z gałką lodów waniliowych) 37 AED. Menu Joe’s możecie przejrzeć tutaj.

2. Zachód słońca w Marinie podczas rejsu Xclusive

W ciągu kilku lat spędzonych w Dubaju mieliśmy okazję płynąć różnymi rejsami po Marinie, ale kiedy przypadkiem znaleźliśmy Xclusive Cruise, wielokrotnie do nich wracaliśmy. W porównaniu do innych firm oferujących rejsy po Marinie, trasa Xclusive jest najdłuższa. Przy sprzyjającej pogodzie dopływa się za wyspę Palm Jumeira, całkiem blisko hotelu Burj Al Arab.

Lubiliśmy rejs odpływający o 17:00, zwany Xclusive Sunset Cruise, bo dawał możliwość zobaczenia zachodu słońca oraz Mariny za dnia i po zmroku. Łódź Xclusive jest duża, nie ma na niej tłumów, więc można w spokoju podziwiać widoki, zjeść kolację i bez problemu robić zdjęcia. Bilet kosztuje 210 AED, w cenie zawarty jest rejs i kolacja (szwedzki stół). Późniejszy rejs, rozpoczynający sie o 20.00 jest nieco droższy.

Xclusive często oferuje różnego typu promocje. Nawet jeśli nie ma na ten temat żadnych informacji na ich stronie, nie zaszkodzi ponegocjować. Oczywiście, dużo zależy od sezonu. Kiedyś Xclusive Cruise uczestniczyło też w programie zniżkowym Entertainer Dubai, po okazaniu kuponu dostawało się dwa bilety w cenie jednego. Jednak oferta w Entertainerze zmienia się co roku trzeba sprawdzać na bieżąco.

3. Wschód słońca na Burj Khalifa, czyli wieża bez kolejki

W piątki i soboty można wjechać na wieżę o świcie, od 5:30-7:30, bilety kosztują 135 AED (więcej tutaj, bilet Sunrise + Breakfast).

Najlepiej wjechać na wieżę jak najwcześniej o 5:30 albo 6:00 rano, żeby zobaczyć Dubaj nocą, w czasie wschodu słońca oraz za dnia. Oczywiście podobny efekt uzyskajcie wjeżdżając tam późnym popołudniem. Ale zachód słońca oglądają tłumy turystów, a rano jest pusto.

Nie ma kolejek, może nawet wjedziecie na górę pustą windą, nam się tak właśnie przydarzyło. A na górze była tylko garstka osób, jak zwykle dużo zależy od szczęścia. Nie jestem pewna, czy śniadanie jest w cenie, bo za naszych czasów jeszcze nie było takiej opcji.

4. Kawa z Burj Al Arab w tle (Costa Coffee w Madinah Jumeirah)

Saqib jest miłośnikiem kawy, bardzo lubi też Costa Coffee, więc znalezienie tej kawiarni w Souk Madinah Jumeirah, było tylko kwestią czasu. Często tu wpadaliśmy, bo miejsce jest zaciszne (jak na Dubaj) i co najważniejsze znajduje się tuż obok Burj Al Arab. Zresztą cała galeria handlowa Souk Madinah Jumeirah jest bardzo kilmatyczna i nawet jeśli nie lubicie zakupów, doskonale nadaje się na spacer.

5. Muzeum Dubajskie, a potem sok z trzciny cukrowej w Mumbai Masti Juice Centre

Muzeum znajduje się w forcie Al-Fahidi, który ponoć jest najstarszym budynkiem w Dubaju. Myślę, że interaktywne ekspozycje zainteresują zarówno dorosłych, jak i dzieci. Przyznam szczerze, że ostatnio rzadko zaglądamy do muzeów, ale akurat to bardzo pozytywnie nas zaskoczyło. Biorąc po uwagę ceny w Dubaju, bilety są śmiesznie niskie, 3 AED normalny i 1 AED ulgowy.

Po zwiedzaniu, naszym obowiązkowym punktem programu był sok z trzciny cukrowej z dodatkiem imbiru i limonki w Mumbai Masti Juice Centre. Kafejkę tę od muzeum dzieli dosłownie pięciominutowy spacer, zerknijcie na poniższą mapkę albo ten link . Oprócz świeżych soków, możecie tam również spróbować typowych indyjskich deserów, jak Kulfi Falooda. Sprawdźcie ich menu.

A jakie są Wasze ulubione miejsca w Dubaju? Chcielibyście nam jakieś polecić?

Nasze najpopularniejsze teksty:

Osiem najczęściej zadawanych pytań na temat Dubaju.

Nasze życie w Arabii Saudyjskiej było interesujące, przyjemne i bezpieczne

Turkish Airlines. Darmowy hotel przy długich przesiadkach – w praktyce

Afryka. Jak pomagać z głową i nie dać się naciągnąć?

Siedem powodów, żeby pozbyć się kompleksu non-native speakera

Ramadan w Arabii Saudyjskiej, czyli dlaczego post skutkuje przybieraniem na wadze

O podróżach i o tym że życie jest szukaniem

Zrób Celtę i zwiedzaj świat!

[mc4wp_form id=”497″]

Osiem najczęściej zadawanych pytań na temat Dubaju

Hanka Saqib — Thu, 11 Jan 2018 15:27:35 +0000

Dubaj jest miejscem ogromnie przyjaznym turystom, nawet tym początkującym. Zdaje mi się jednak, że niektórzy z nas nadal nie są do końca przekonani, czy jest to odpowiednie miejsce na wakacje. Kiedy mieszkaliśmy w Dubaju, znajomi zadawali nam wiele pytań. W tym wpisie odpowiadam na kilka z nich. Mam nadzieję, że tekst pomoże Wam zdecydować.

1. Czym Dubaj różni się od innych państw arabskich?

Około 85% blisko trzymilionowej populacji Dubaju stanowią obcokrajowcy z 200 krajów. Aż trudno uwierzyć! Dlatego Dubaj uważany jest za najbardziej kosmopolityczne miasto na świecie, drugie miejsce zajmuje Bruksela (65%). Przytłaczająca większość przyjezdnych to robotnicy z Indii, Pakistanu, Bangladeszu i Filipin. Bez nich dubajskie wieżowce ani autostrady nigdy by nie powstały. Wykwalifikowanych ekspatów z Zachodu, w tym z Polski, jest niewielu, zaledwie 8%.

Warto wiedzieć, że tutejszy system legislacyjny zapożyczony jest w większości z Wielkiej Brytanii, lecz zawiera też pewne elementy szariatu (islamskiego prawa), na przykład odnośnie dziedziczenia.

2.Dlaczego w Dubaju jest bezpiecznie?

Twardo przestrzegane prawo i nieprzekupna policja sprawiają, że ta wielokulturowa metropolia jest niebywale bezpieczna. Nikt tu nikogo nie zaczepia ani nie nagabuje. A rdzenni Emiratczycy nawet nie zwrócą na Was uwagi. Przestępczość jest niska, bo łamanie prawa kończy się natychmiastowym aresztowaniem lub deportowaniem. Dotyczy to również żebraków, bezdomnych oraz wszystkich próbujących zakłócać spokój publiczny, spokojnie możecie spacerować ulicą nawet w środku nocy. Kradzieże, napady i gwałty należą do rzadkości. Restrykcyjne zasady dotyczą także ruchu drogowego, więc podróżowanie po Emiratach samochodem jest bezpieczne, wygodne i nadal tańsze niż w Europie (choć ceny paliwa stopniowo wzrastają).

3. Czy kobieta może podróżować sama?

Oczywiście! Nie zapominajmy jednak, że Dubaj jest ogromny i zróżnicowany. Niektóre dzielnice są bardziej odpowiednie dla kobiet niż inne. Chodzi nie tyle o bezpieczeństwo, bo nic Wam nie grozi, ile o różnice kulturowe.

Okolice Mariny, JLT (gdzie mieszkaliśmy), JBR, czy Palm Jumeirah są enklawą stworzoną dla dobrze zarabiających ekspatów z Zachodu. Mają się tu czuć niemal tak swobodnie jak u siebie, co zresztą w dużej mierze się udało. Jednak odwiedzając odległy o 30 kilometrów drugi kraniec Dubaju (Bur Dubaj, Creek, Deira), poczujecie się jak w Indiach lub Pakistanie. Jest to moja ulubiona część Dubaju, bo tu znajduje się jego historyczna część oraz bazary ze złotem, przyprawami, perfumami itd. Niestety, na azjatyckich mieszkańcach tych okolic widok białej kobiety niezmiennie sprawia piorunujące wrażenie. Jest to jedyne miejsce w Dubaju, gdzie będziecie obserwowane, a nawet będą się na Was gapić. Spojrzenia te najlepiej zignorować, gdyż są zupełnie nieszkodliwe, no i raczej nie da się ich uniknąć. Jeśli to kogoś krępuje, może zminimalizować dyskomfort wybierając się tam w grupie. Długie, luźne spodnie, bluzka z długim rękawem i szal zasłaniający dekolt zniechęcają adoratorów. Jeśli lubicie azjatycką kuchnię przeczytajcie tekst Gdzie skosztować autentycznej indyjskiej i pakistańskiej kuchni w Dubaju?

Jeśli chodzi o transport, to w metrze możecie korzystać z wagonów przeznaczonych tylko dla kobiet. Ciekawym rozwiązaniem są różowe taksówki prowadzone przez kobiety. Teoretycznie mężczyźni mogą wsiąść do takiej taksówki, tylko w towarzystwie kobiet. Słyszałam od naszych Czytelników mieszkających w Dubaju, że sami mężczyźni też mogą z nich korzystać. Możecie też wynająć samochód.

W nocnych klubach należy zachować taką samą dozę zdrowego rozsądku i ostrożności, jak w każdym innym kraju. Pamiętajcie, że 75% mieszkańców Dubaju to mężczyźni

4. Czy bez ślubu można mieszkać w jednym pokoju w hotelu?

Tak. Niby jest to nielegalne i grozi więzieniem, ale jest to prawo, na które zazwyczaj przymyka się oko, szczególnie w odniesieniu do zachodnich turystów w droższych hotelach. Dubaj jest luksusowym produktem branży turystycznej, a Wy klientami i chodzi o to, żebyście zostawili tu jak najwięcej pieniędzy i jak najczęściej wracali. W większości hoteli nie ma wymogu okazywania aktu małżeństwa, jeśli zostaniecie zapytani, po prostu powiedzcie, że nim jesteście. Różne nazwiska nie powinny stanowić problemu, bo w wielu krajach po ślubie kobieta zachowuje swoje, na przykład we Włoszech. Im droższy hotel, tym większa dyskrecja. Sama też zachowałam panieńskie nazwisko i mój mąż jest z Pakistanu, ale nigdy nie mieliśmy problemu w żadnym z emiratów. Oczywiście zawsze zdarzają się wyjątki od reguły, wtedy trzeba próbować aż do skutku.

Publiczne okazywanie uczuć jest teoretycznie nielegalne, ale tolerowane w granicach rozsądku. Trzymanie się za rękę czy całus w policzek nikogo nie zbulwersuje.

5. Jak się ubrać?

W Dubaju, w odróżnieniu od Iranu czy Arabii Saudyjskiej, nie ma policji obyczajowej. Z wyjątkiem meczetów, nie musicie zbytnio przejmować się garderobą, zapakujcie po prostu, to co zwykle nosicie. Na plażach dozwolone jest bikini. W galeriach handlowych niby obowiązują jakieś zasady, co do stroju, lecz prawda jest taka, że nikogo nie zdziwią tu szorty, odkryte ramiona czy dekolt. Biała skóra i zachodni paszport zapewnią wam znacznie więcej swobody i przywilejów niż Azjatom. Jest to smutne, ale tak tu po prostu jest.

Jeśli natomiast chcielibyście uszanować lokalną kulturę, to zarówno mężczyźni jak i kobiety powinni nosić długie spodnie i rękawy. Wystarczy tylko spojrzeć na lokalny stój. Dla kobiet odpowiednia jest abaja (często rozpięta i narzucona jako płaszczyk) i szal (sheila), zwykle założony jakby od niechcenia i wcale nie zakrywający włosów. Mężczyźni noszą długie, białe kandury, a głowę zakrywają ghutrą przewiązaną czarnym sznurem (agal).

W meczetach kobiety mogą wypożyczyć abaję albo coś do zakrycia ciała. Mężczyźni natomiast powinni mieć długie spodnie i długi rękaw, choć w stosunku do zachodnich turystów (nie muzułmanów) te zasady nie zawsze są przestrzagane.

6. Klimat – czyli kiedy jechać?

Od listopada do końca lutego temperatury rzadko przekraczają trzydzieści stopni, dlatego jest to okres najbardziej sprzyjający zwiedzaniu i plażowaniu. Ceny przelotów znacznie tanieją od czerwca do września, bo pogoda jest wtedy nie do wytrzymania, ponad czterdzieści stopni. Jest nie tylko potwornie gorąco, ale też wilgotno. Męcząca kombinacja. W tym okresie mieszkający w Dubaju ekspaci i Emiratczycy starają się wyjeżdżać do chłodniejszych krajów. O kilku ciekawych miejscach do odwiedzenia możece dowiedzieć się z tekstu 5 miejsc w Dubaju, do których zabieraliśmy odwiedzających nas gości.

W Dubaju w powietrzu zawsze unosi się pył z pustyni. Jego ilość zależy od siły wiatru. Jeśli cierpicie na astmę albo inne dolegliwości układu oddechowego, przed wyjazdem skonsultujcie się z lekarzem.

7. Czego spodziewać się w Ramadanie?

W 2019 Ramadan potrwa od początku maja do początku czerwca, dokładne daty zawsze zależą od pojawienia się księżyca w nowiu. Ramadan to dla muzułmanów święty miesiąc, podczas którego spędzają dużo czasu z rodziną i poszczą od wschodu do zachodu słońca (powstrzymują się od jedzenia, picia, palenia i seksu). Godziny pracy i godziny zajęć w szkołach są krótsze. Jest to najspokojniejszy miesiąc w Dubaju, przyjeżdża tu też mniej turystów. Więc jeśli nie przeszkadza Wam kilka dodatkowych zakazów i gorące temperatury, możecie ustrzelić wiele okazji, bo hotele, restauracje i inne atrakcje kuszą wtedy atrakcyjnymi cenami.

Wiele restauracji jest czynnych w ciągu dnia dla nieposzczących turystów i wyznawców innych religii (lista restauracji czynnych w 2019 jest tutaj). Okna w tych lokalach są zasłonięte, żeby nie urazić uczuć poszczących muzułmanów. Restauracje, które nie są czynne w ciągu dnia, działają od zachodu słońca do trzeciej rano.

Turyści jedzący, pijący albo palący w miejscach publicznych mogą zostać ukarani grzywną w wysokości 2 000 dirhamów (około 1900 złotych) albo miesięcznym aresztem, zwykle jednak pierwsze wykroczenie kończy się tylko pouczeniem. Więcej o tym świętym dla muzułmanów miesiącu w artykule Ramadan w Arabii Saudyjskiej. Dlaczego niektórzy od postu przybierają na wadze?

8. Gdzie można kupić alkohol?

Teoretycznie rezydenci Dubaju są zobowiązani do posiadania zezwolenia na posiadanie alkoholu (alkohol licence), nawet jeśli go nie kupują, a jedynie spożywają w domu. Od 2019 roku turyści mogą otrzymać takie zezwolenie za darmo w jednym z 17 sklepów alkoholowych prowadzonych prze MMI w Dubaju. Wszystkie niezbędne informacje znajdziecie tutaj.

W Dubaju alkohol serwowany jest w hotelach, nocnych klubach oraz ekskluzywnych restauracjach, jest przy tym znacznie droższy niż w Polsce. Tańsze opcje to przywiezienie alkoholu ze sobą lub kupienie go na lotnisku w Dubaju. Wedle obowiązującego w Dubaju prawa bycie w stanie nietrzeźwym jest zabronione, więc teoretycznie można w barze zostać aresztowanym pod zarzutem nietrzeźwości. Zasada jest taka: dopóki coś się nie wydarzy, nikt nie będzie egzekwował tego prawa. Lecz dla tych, którzy zakłócają spokój pod wpływem alkoholu, problemy gwarantowane.

Liencjonowana polska przewodniczka

Jeśli wolelibyście zwiedzić Dubaj w towarzystwie licencjonowane polskiej przewodniczki, to polecamy niesamowitą Anię Bajdę! (link do jej strony tutaj).

A jakie były Wasze wrażenia z Dubaju? Podzielcie się w komentarzach albo napiszcie wpis gościnny!

Może zainteresują Was też:

„Jak zostałam nauczycielką muzyki w Emiratach?”

„Nasze życie w Arabii Saudyjskiej było interesujące, przyjemne i bezpieczne”

„O podróżach i o tym, że życie jest szukaniem”

ZRÓB CELTĘ I ZWIEDZAJ ŚWIAT!

[mc4wp_form id=”497″]

Jak zostałam nauczycielką muzyki w Emiratach (Magda Marcinkowska)

Hanka Saqib — Tue, 24 Oct 2017 12:26:26 +0000

W 2014 skończyłam studia na Akademii Muzycznej w Gdańsku, specjalność rytmika. Potem od 2014 do czerwca 2017 prowadziłam własną działalność gospodarczą, współpracując z wieloma trójmiejskimi przedszkolami i szkołami. Jednak gdzieś z tyłu głowy wciąż miałam tę samą myśl – wyjazd z Polski. W końcu miałam spore doświadczenie w nauczaniu muzyki w języku angielskim. Zaczęłam szukać ofert pracy w Internecie. Wysyłałam 20 CV miesięcznie do szkół na całym świecie, otrzymując notorycznie tą samą odpowiedź: „Niestety, nie jest Pani native speakerem”. Oczywiście zdarzały się rozmowy kwalifikacyjne na Skypie, ale kończyły się zdaniem „Odezwiemy się do Pani”.

Dostaję dwie oferty!

Jest maj 2017. Po kolejnej już rozmowie kwalifikacyjnej dostaję maila od amerykańskiej szkoły w Szanghaju, że dostałam pracę. W tym samym tygodniu odzywa się do mnie kolejna międzynarodowa szkoła, tym razem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Po dwóch dniach dostaję od nich list z ofertą pracy. Co robić? Szanghaj czy ZEA? Przeprowadzam krótki research w grupach na Facebooku. Chiny odpadają na samym początku, bo z zarobkami 2300$ (około 8300 złotych) i dodatkiem mieszkaniowym 500$ (około 1800 złotych) trudno byłoby mi się utrzymać. Podejmuję jedną z ważniejszych decyzji w moim życiu. Przeprowadzam się do Al Ain, zwanego miastem ogrodów, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Na decyzji o przeprowadzce zaważyła bardzo dobra oferta: wysokie wynagrodzenie, mieszkanie, ubezpieczenie zdrowotne i raz w roku przeloty do Polski. Kontrakt jest na czas nieokreślony z możliwością wypowiedzenia dwa miesiące przed rezygnacją.

Wybujała emiracka biurokracja

No i się zaczęło. Dostałam listę dokumentów, które musiałam uwierzytelnić a to w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a to w Ministerstwie Kultury czy w Ambasadzie Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Po kilku podróżach z Gdyni do Warszawy, po błaganiu niemalże na kolanach o jak najszybsze przystawienie pieczątki w Ambasadzie, myślę sobie: „Ok, chyba wszystko już ogarnęłam”. Jako że miesiąc wcześniej moja najlepsza przyjaciółka urodziła słodkiego bobasa, postanowiłam zrobić sobie u niej tygodniowe wakacje i wyjechałam do Niemiec. Po trzech dniach otrzymuję maila, że niestety szkoła potrzebuje jeszcze kilku papierów atestowanych przez Ambasadę. Wsiadam w najbliższy samolot i znowu lecę do Warszawy. Udało się. Wszystko załatwione i w końcu mogę… wyjechać jak co roku do pracy w magazynie w Holandii. W sierpniu 2017 email od szkoły zawiadamia mnie, że otrzymałam licencję nauczyciela w emiracie Abu Zabi od przedszkola do 5 klasy (czyli od KG1 do G5), choć w Polsce mam uprawnienia do nauczania od przedszkola do uniwersytetu.

Przeprowadzka do Al Ain

Od początku miałam to szczęście, że moja rodzina bardzo mnie wspierała zarówno finansowo jak i psychicznie w każdej podejmowanej decyzji. Po 24 godzinach w podróży, o godzinie 6:00 czasu ZEA jestem już w swoim mieszkaniu. Jest pięknie. Duże łóżko, własna łazienka i kuchnia, marmur na podłogach, telewizor i wifi. Za nic nie płacę, szkoła pokrywa wszystkie rachunki. Na dworze jest 40 stopni.

Zaczynam pracę 28 sierpnia. Przez pierwsze dwa tygodnie mamy tzw. introduction week (wprowadzenie), szkolenia, wieczorki zapoznawcze, przygotowywanie klas. Jestem jedyną Polką w mojej szkole i jedynym non-native speakerem, ale nikomu to nie przeszkadza. Dyrekcja informuje nas o obowiązujących zasadach dotyczących ubioru (kolana, ramiona, łokcie zakryte, luźne spódnice i spodnie, nic nie może prześwitywać). Idę więc do H&M i kupuję wszystkie niezbędne elementy garderoby. Ceny są mniej więcej porównywalne z polskimi, więc zakupy są raczej przyjemnym przerywnikiem od pracy. 11 września zaczynam pracę. Dostaję klasy 2-4, w których chłopcy uczą się jeszcze razem z dziewczynkami. Od 5 klasy obowiązuje segregacja.

Uczeń nasz Pan

Wchodzę do klasy. Jest tu sześciu Mohammedów, więc muszę używać drugiego imienia (po ojcu). Na początku dzieci są hałaśliwe i myślą, że muzyka to tylko przerywnik od angielskiego czy matematyki, ale jestem twarda i z dnia na dzień buduję swój autorytet.

Muszę nauczyć się wielu nowych dla mnie zasad. Absolutnie nie można dotknąć dziecka i bardzo trzeba uważać na to, co się mówi, ponieważ dużo rzeczy tutaj jest haram – czyli zabronione przez religię np. chłopiec nie może lubić dziewczynki, nie można gwizdać, nie można mówić o świni w żadnej postaci itd. Lista mogłaby być naprawdę długa.

Wszystko jest inshallah (jeśli Bóg pozwoli)

Ostatnio napisałam wiadomość do rodziców, żeby porozmawiali ze swoimi dziećmi na temat bezpieczeństwa w klasie i otrzymałam wiadomość „Hello miss… inshallah I will talk to him” (Dzień dobry Pani, porozmawiam z nim jeśli Bóg pozwoli). Nawet wydanie dowodu osobistego jest inshallah. Pewnie dlatego nadal na niego czekam, a bez dowodu w Emiratach ani rusz.

Życie w Emiratach

Dzisiaj 20 października temperatura sięga 36 stopni. Klimatyzacja w moim mieszkaniu chodzi na pełnych obrotach. Mam weekend (czyli piątek i sobota), wszystkie plany zajęć zrobiłam już w szkole, bo mam sporo okienek. Choć uczę 22 godziny w tygodniu, to w szkole spędzam 40. Siedzę sobie na kanapie z kawką i delektuję się swoim wolnym czasem. Jutro, jak co tydzień idziemy z dziewczynami na basen. O ile nie pojedziemy do DubajuJ. I to jest życie! Na razie planuję zostać tutaj rok , ale nigdy nic nie wiadomo.

Zdjęcia autorstwa Magdy Marcinkowskiej oraz ze zbiorów Pixabay.

Inne artykuły z cyklu o uczeniu za granicą:

JAK ZROBIĆ CELTĘ BEZ STRESU?

O tym jak uczyłam angielskiego w Wietnamie

Siedem powodów, żeby pozbyć się kompleksu non-native speakera

Wyjazd do Meksyku to najcudowniejsze, co mnie spotkało! (Gabriela Głogowska)

Jak znaleźć pierwszą pracę jako nauczyciel angielskiego za granicą?